غمگین
دنیا و زندگی سهم کیست ؟
سهم من از این دنیا و زندگی چقدر است ؟
فکر کنم هیچ !
چون کسی نیست جز خودم !
خدایا اینها مال توست.کمی به من هم بده!
خدایا زندگی ای میخواهم که کسی دنیای من شه.اما کجاست ؟
خدایا تو میدانی کجاست؟
دنیای من بیا که بدجوری دلم برات تنگ است. 
دوستم داری یاتوهم دوست داشتن زدم؟!
امروزمعلم دینی مون میگفت اگه توزندگی دل کسی رابشکنی یکی هم دل تورا
میشکنه.خیلی فکرکردم،گفتم بایدبفهمم دل کی راشکستم؟
هرچی فکرکردمــــــــــــ چیزی به ذهنم نرسید؛دستم رابالاگرفتم پرسیـــــــــدم:
اگه دل کسی رانشکسته باشیم چی باعث میشه دلمون بشکنه؟
دبیردینی لبخندپرمعنایی زدوگفت:محبـــــــــــــــــت خـــــــــــــــــــــدا!
پوزخندزذم گفتم:محبت؟دوباره تکرارکرد:بــــــــــــــــــله محبت!
گفت:بعضی وقت هاخدامیخوادبنده شوازافتادن توی دره نجات بده جلوی راهش سنگ
مینداره تابرگرده امااون انقدرگرم خودشه که متوجه سنگ هانمیشه انوقت خدامجبور
میشه کوه سنگی جلوی راه بنده محبوبش بزاره تاجلوترنره!کوه سنگ فریادخداست!
که میگه بنده من نـــــــــــــــــــــــــــــــــروخــــــــــــــــــــــــــطرداره!
گفت:بعضی وقت هاهم خداانقدربنده شودوست داره که باسختی هامیخواددرجه اونو
توبهشت بالاببره!اینوبنده وقتی درک میکنه که ازدنیای فانی رهاشده ومیبینه تحمل
غم های فانی ارزش بهشت جاودان وازهمه مهم تررضایت خداراداره.
خــــــــــــــــــــــــــدایعنی تومنودوست داری که جلوی راهم که باسرعت
طی میکردم؛کوه بزرگی گذاشتی که دیگه حتی جاده پیدانیست؟!
نه برای اینکه مانع رفتن کسانی شوم که رفته اند
برای اینکه به آنهااجازه آمدن ندهم
تاروزی بخواهندبروند.
صدا كن مرا كه صدايت زيباترين نواي عالم است صدا كن مرا كه
صدايت قلب شكسته ام را تسكين ميدهد صدا كن مرا تا بدانم كه هنوز از ياد
نبرده اي مرا نشسته ام تا شايد صدايم كني صدايم كني ومحبت بي دريقت را
نثارم كني
برای تو می نویسم ، شاید این و تو بخونی
اخه احساسی که داشتم، تو واسم، یعنی همونی
وقتی دیدم که تو رفتی، اتشی شد توی قلبم
به خودم گفتم بسوزو ، نمی دونی که چه کردم
من دیگه حسی ندارم، نه دیگه حالی نمونده
همه حرفای دل من ، مثل سنگ رو دلم مونده
بقضی که خاموش نمیشه
وقتی تورو به یاد میاره
....
امیدوارم خوشتون امده باشه
اگرروزی دلت لبریز غـم بود گذارت برمـــزار کهنـــه ام بود
بگو این جوان خفته درخاک یه روز عاشق و دیوانه ام بود
دیدی غزلی سرود؟!
عاشق شده بود
انگار خودش نبود
عاشق شده بود
آواره ی شبها شده بود
عاشق شده بودبیننده ی آسمان بیکران شب ها شده بود
عاشق شده بود
همدمش ستاره بودند
عاشق شده بود
باران همه چیزش شده بود
عاشق شده بودافتاد، شکست، زیر باران پوسید
آدم که نکشته بود
عاشق شده بود
دلم میخواست رها شوم بروم پیش خدا ،برسم به آسمان
بروم به کهکشان ،عاشق شوم و دوست بدارند مرا
کودک بازیگوش تا حواسش پرت شد
باد پاییزی وزید من رها گشتم
کودک اما گریان !
اشک میریخت، شده بود هراسان
در پی من می دوید !
به نخ آویزان هرگز نرسید
ومن غرق شادی بودم
رویای رهایی در سرم بود
آرام آرام راه پر پیچ و خمی بود در آسمان
هیچکس تنهاییم را حس نکرد
پرنده در پی پرواز خود بود
ستاره در پی نیاز خود بود
آسمان محو تماشای زمین
حس عشق من را هرگز ندید...
خسته و درمانده بودم سیلی باد وزان گونه هایم را سرخ میکرد
من در پی خوشبختی آواره ی آسمان بودم
ولی افسوس
آنچنان مغرور بودم
که نفهمیدم
کودک بازیگوش با وجود من چه خوشبخت و شاد بود
گاهی تودلیل خوشبختی که باشی
گر بتوانی لبخندی بر لب کسی بپاشی
حس زیبای تولدی دوباره
اینها همه خوشبختیست
دلی که با تو آرام و قرار میگیرد...
باد تندی وزید
نخ به دست کودک دیگر رسید
شاد گشت
آری خوشبختی را باید بر لبان کودک شیرین زبان دید
و من احساس بودن کردم
شادی کودک به من حس آزادی و عشق هدیه کرد
ومن رها در عشق کودک گشته ام ...
گاهی می اندیشم ،چندان هم مهم نیست اگر هیچ از دنیا نداشته باشم،همین مرابس که کوچه ای داشته باشم وباران....
وانسان هایی درزندگیم باشند که زلال ترازباران اند.....
![[تصویر: 1275425830_15010_62d13a7ce7.jpg]](http://www.hamdardi.net/imgup/15010/1275425830_15010_62d13a7ce7.jpg)
![[تصویر: %DA%AF%D9%86%D8%AF%D9%85%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1.jpg]](http://unicornland.persiangig.com/%DA%AF%D9%86%D8%AF%D9%85%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1.jpg)
مادرم ای مهربان ترین معبودم بعد از خدا ای عزیزی که شبها برایم تاصیح بیداری وای گلی که قطرات شبنم چشمانت برای ماست م ا د ر م ای آنکه (م):تواز محبت و (ا):تو از اشک های بی امان برای مشکلات من و (د):توازدردهای روزگارو (ر):از راستی و درستی و رحم دلیست و (م):آخرت هم از ماه بودن و آسمانی بودن وجود توست این بچه ی حقیر تو تورا از جان هم بیشتر دوست میدارد فرشته ی دنیای من
منا بخاطر تمام کم لطفی هایم ببخش دست هایم در اینجا خالیست و فقط
میتوانم با نوشتن در اینجا جبران کنم لطف هایت را و با خیال خود میبوسم
دست هایت را خدایا تو میدانی با تو عاشقم و با مادرم آرام [b] پس ای عشقم آرمشم را ازم نگیر من بعد از تو به او محتاجم ![[تصویر: i9dn40ybn6obb3dtx7r.jpg]](http://up98.org/upload/server1/01/z/i9dn40ybn6obb3dtx7r.jpg)
وقتی نمی دونم کدوم حرفتو باید باور کنم ؟
وقتی نمی تونم بازی سرنوشت رو ازرنگ چشمات تشخیص بدم؟
وقتی حس می کنم سیب عشقمو گاز زدی و اون و بهم پس دادی؟
یا حتی گرمی دستات و از دستای خودم نمی تونم جدا کنم؟
خجالت می کشم که بگم
که بگم.....
چقدر دوست دارم....!!!
اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است، غمي نيست. همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست 
کاش
قلبم درد تنهایی نداشت
سینه ام هرگز پریشانی نداشت
کاش
برگهای آخر تقویم عشق
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش
می شد راه سخت عشق را
بی خطر پیمود و قربانی نداشت
زندگی بافتن یک قالیستزندگی یعنی!!!!
نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی
نقشه را اوست که تعیین کرده
تو در این بین فقط می بافی
نقشه را خوب ببین!
نکند آخر کار قالیه زندگیت را نخرند
قصه ی تلخ ترانم بی تو از سکوت و مرگه
قصه ی شروع پاییز قصه ی بارون و برگه
شاید این تقدیره من بود که به روزگار ببازم
قصه ی سکوت عشق و توی تنهایی بسازم
روزگارم بی ترحم بین ما فاصله انداخت
پر پروازو بهت داد واسه ی من قفسی ساخت
رفتیو غرور چشمام بیتو بی صدا شکست
با غروب تلخ چشمات بغض لحظه هام شکست
غم سنگین جدایی دلمو دیوونه کرده
غربت ثانیه هامو اسیره ضمونه کرده
با نگاه من غریبه روزارو بیتو شمردم
بی نفس های تو هم من آرزومه جون سپردن..
من اینجا و تو آنجا هر دو دلشکسته ایم ، تا اینجا هم اگر نفسی است برای هم زنده ایم. من برای تو میشکنم و تو برای من ، راه راست بی فایده است ، تقلب میکنیم تا زندگی مات شود در این دایره غم… آهای مسافر خسته من ، شب آمده و باز هم یاد تو در دلم ، ستاره ها خاموش ، من مانده ام و وجودم که در حسرت است ، در حسرت یک آغوش …. آغوشی که لذتش تنها با تو است ، دنیا خواب است ، کاش بودی که بیداری ام تا سحر عادت است. آهای مسافر خسته من ،کجا میروی ، جایی نداری برای رفتن ، همه جا ماندنیست ، جز اینجا که نمیتوانیم بمانیم برای هم…. شعر غم میخوانم و اشک در چشمانت ، غم برای یک لحظه رود درمان میشود آن درد حال پریشانت. من برای تو فدا میشوم و تو برای من ، همه وجودم فدایت ، تو آرام بمان تا خیالش راحت شود دل من.. آهای سرنوشت ، با ما هم؟ ما که در زندگی به ناحق باختیم و چیزی نگفتیم، در آتش عشق سوختیم و باز هم سکوت کردیم ، با غمها همنشین بودیم و با حسرت نشستیم ، هر چه رفتیم، آخر راه بن بست بود و باز هم نشکستیم! رفتیم و رفتیم تا آخر راه ، آخرش پیدا نشد و ما نشستیم چشم به راه… آهای مسافر خسته من ، دستت را بگذار در دستان من … میبینی که تا اینجا هم با تو ماندم، گفته بودم تا آخرش ، آخر قصه را هم برایت خواندم….
وقتی دل ارزش خودش را از دست بدهد و چشمهایت دیگر اشکی برای ریختن نداشته باشد،وقتی دیگر قدرت فریاد زدن را هم نداشته باشی،وقتی دیگر هر چه دل تنگت خواسته باشد گفته باشی،وقتی دیگر دفتر و قلم هم تنهایت گذاشته باشند،وقتی از درون تمام وجودت یخ بزند،وقتی چشم از دنیا ببندی و آرزوی مرگ بکنی،وقتی احساس کنی تنهاترین هستی،چشمهایت را ببند و از ته دل بخند که با هر لبخند روحی خاموش جان میگیرد و درخت پیر جوان میشود.
نمی دانم چه می خواهم بگویم
زبانم در دهان باز بسته ست
در تنگ قفس باز است و افسوس
که بال مرغ آوازم شکسته ست
نمی دانم چه می خواهم بگویم
غمی در استخوانم می گدازد
خیال ناشناسی آشنا رنگ
گهی می سوزدم گه می نوازد
گهی در خاطرم می جوشد این وهم
ز رنگ آمیزی غمهای انبوه
که در رگهام جای خون روان است
سیه داروی زهرآگین اندوه
فغانی گرم وخون آلود و پردرد
فرو می پیچیدم در سینه تنگ
چو فریاد یکی دیوانه گنگ
که می کوبد سر شوریده بر سنگ
سرشکی تلخ و شور از چشمه دل
نهان در سینه می جوشد شب و روز
چنان مار گرفتاری که ریزد
شرنگ خشمش از نیش جگر سوز
پریشان سایه ای آشفته آهنگ
ز مغزم می تراود گیج و گمراه
چو روح خوابگردی مات و مدهوش
که بی سامان به ره افتد شبانگاه
درون سینه ام دردی ست خونبار
که همچون گریه می گیرد گلویم
غمی افتاده دردی گریه آلود
نمی دانم چه می خواهم بگویم
یک لحظه ... زندگی تو از دست می رود
وقتی کسی که هستی تو هست می رود
شاید که اندکی بنشیند کنار تو
اما کسی که بار ِ سفر بست می رود
آنکس که دل بریده ، تو پا هم ببرّی اش
چون طفلی از کنار تو با دست می رود
رفتن همیشه راه ِ رسیدن نبوده است
گاهی مسیر جاده به بن بست می رود
غروبا ميون هفته ، بر سر قبر يه عاشق
می روم که جون ببازم حماسه ای بسازم
می رم که تا قیامت به عشق تو بنازم کاشکی که عاشقم بشی نور حقایقم بشی تو این همه گل عزیزم گل شقایقم بشی اون روزای قشنگمون نگو که یادت نمی یاد برگای پاییزی عشق یکی یکی رفته به باد شکسته از غم چشات دلی که مث یک کوهه به دور از تو شبای من همش تکرار اندوهه.........
